یک شاخه گل

ساحل بیکرانه

دلم  برای غم    خود  ترانه  میخواند           غمم   به  ساحل  بیکرانه  میماند

بخرمن  غم  من  با طلوع   گلرویت            شرار  شعله   آتش  زبانه   میماند

بسیم تار دلم نغمه های موسیقی است           به باغ خاطره ام  جاودانه  میماند

سبد  سبد  گل شادی  بکاسه  چشمت           مرا بجشن و سرور  شبانه میماند

بیاد   تو    می نابم    صداقتی    آرد           که بر سمند توهّم  تازیانه  میماند

کنی بزیر لبانت جه صحبتی  مهوش           شبیه   زمزمه   کودکانه   میماند

بعشق تو من حیرت شدم فسون گلرخ   ­­       جهان ز دیده من باده خانه میماند

حاتم نوروزی(حیرت)

اصلاحی25/9/1383

بنام خدا

غزل                     شعر عاشقانه

درخت خانه ما شعر عاشقانه سرود

                                  بحال بخت رمیده دو صد ترانه سرود

دوای درد دل من بکلبه عاشق

                                  زبان   بمرهم خود تا  شرابحانه سرود

چرا به قهقه مستی ام نمی آیند

                                  پریرخان   بهشتی  که  جاودانه سرود

بجام مفلس من شد سراب جای گلاب

                                  بتیر چرخ فلک این دلم نشانه   سرود

ز آ ب دیده من  شد پر  آب دریاها

                                   دلم به اشگ  تبسم   ره شبانه   سرود

دلم بفوج  پرنده به  آسمان  پر زد

                                   پرستوهای مهاجر که پر زنانه سرود

بگو بحیرت ما تا غزل دهد پرواز

                                    بعشق بال غزل شعر مخفیانه سرود.

                                                      حاتم نوروزی (حیرت)

                                                  تاریخ 5/12/1384شمسی