یک شاخه گل
  
 
 
دی 1388
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
 
آرشیو
 
جمعه 4 دی ماه سال 1388
بمناسبت میلاد ابوالحسن علی بن موسی الرضا (ع)

تبریک

بمناسبت میلاد ابوالحسن علی بن موسی الرضا (ع)

مــژده یـاران عالمی در ایــن تماشا  آمده

                                                                          شیعیــان را نــو گلــی از آل طاها آمده

ای تــونقاش طبیعت نقش رضوانـی بزن

                                                                  نقشی ازرنگین کمان به به چه زیبا آمده

عشق فیضی را طواف حرمتش باید شدن

                                                                               شاهــدی والا بصیـرت عالــم آرا  آمده

ساحت دلهــای مــا آرامشی دیگــر گرفت

                                                                                قدسیان از آسمـــان با جـام   صهبا آمده      

مستی ازیمن قدومش شد خجسته برهمه

                                                                       مستــی       هستـی  بمیلادش        بهر جا  آمده

صف بصف  موج ملائک    با زبان   یا رضا

                                                                 بهـــر امــداد خــود از دستــان  آقـا آمده

یــا رضا گویــان جمـعی از کنیـزان بهشت

                                                                                صد طبق       با نقل و شیرینــی   بدانجا  آمده

دست بر سینه نهاده حوریـان با صد سلام

                                                                   ضمــن  تبــریکی به نجــمه بـا تــولا آمده

انبیاءهم دسته های گل به موسی (ع) می دهند

                                                                 عطــر گلــهای  بهشتــی عنبــر آســا  آمده

حیرتا  ایام کوک نغـمه های  سرمدی است

                                                                     نشئه  تسبیــح سبحــان در همه  جـــا  آمده

                                                                                                                      حاتم نوروزی  (حیرت)


 
پنجشنبه 15 اسفند ماه سال 1387
پادشه خوبان

تضمین غزل حضرت حافظ

((پادشه خوبان))

ای کوکبه رخشان ای چشمه دانایی                               از ابر سیه  بازآ  با روح  مسیـحایـی

                                                                                    

باران  بنما  لطـفی  از  ابر گهر زائی                               (ای پادشاه خوبان داداز غم تنهایی)

                                                                                    

                                 (( دل بیتو بجان آمد وقتست که باز آئی))

در هجر تو جوباران خوشاب نمی ماند                     بی مهر رخت گـلها سـیراب نمی ماند

از بخل حسد ورزان سرداب  نمی ماند                     (دائم گل این بستان شاداب نمی ماند)

                                        ((دریاب ضعیفان را در وقت توانائی))

ای ساقی میخانه  افـسرده  و دلسردم                          دستت بنه بر نبضم تبدارم ودلسردم

تا سر کنمت قربان اینست ره آوردم                         ( دیشب گله زلفت با باد همی کردم )

                                      ((گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودائی))

جوبار رگ و خونم با هلهله می رقصند                     درحسرت وصل گل با غلغله می رقصند

در بیشه  اندیـشه با  هروله می رقـصند                    صد باد صـبا  اینجا  با سلـسله  میرقصـند

                                      ((این است حریف ایدل تا باد نپیمائی))

عشق تو بهر گوشه هرجائی روانم کرد                  دلـدادگـی کویـت  مجـنون  زمـانـم  کرد

با عطر  گل  احمر  نامـت به زبانم کرد                  ( مشتاقی و محجوری دور از تو چنانمکرد )

                                    ((کز دست بخواهد شد پایاب شکیبائی))

        

ای یوسـف دورانـها  در آیـنه  خـاتـم                   وا  مــانـده  بـصـــبر تـو  اولاد  بـنی  آدم

درساحل چشمانت خیمه زده ام هردم              (یارب بکه بتوان گفت این نکته که درعالم)

                                  ((رخساره بکس ننمود آن شاهد شیدائی))

در وسعت  پندارم  مـثل تو قشـنگی  نیست            جز صوت صفیر تو در گوش که زنگی نیست

بی مهر رخت این دل جز تکه سنگی نیست            ((ساقی چمن گل رابی روی تو زنگی نیست))

                                      ((شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی))

غافل شده از سبحان برخیز به بیداری                     از بـهر گـهر  رو رو  با  کـشـتی  هشـیـاری

سالار نجات  ما  نوحست  و کنـد یاری                   (  ای درد توام درمـان  در  بـستر  بیمـاری )

                                       ((وی یاد توام مونس در گوشة تنهایی))

در درس خلیل ا لله سر داده به حامیمیم                  مدهـوش گل نرگـس  مشتاق گل  میمـیم

ما  ســوته دلان   تو  آمـاده  تصـمیـمیـم                 (  در دایره  قسمت  ما  نقـطه  تسلـیمـیم  )

                              (( لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمائی))

شیرنی گفتارت در شکر و قندی نیست                   در مجمر تو خوش تر از دیده سپندی نیست

با ان دم عیسایی ما را که گزندی نیست                  (فکر خود رای خود در عـالم رندی نیست)

                          ((کفر است در این مذهب خود بینی خود رایی))

با صوت حـضور تو با بـال و پرم می ده                      بابرق سم اسبان من همسفرم می ده

عطر گل نرگـس شد اشـعار ترم می ده                   (زین دایره مینا خونین جگرم می ده)

                             ((تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی))

آغاز شکـفتـن ها ایام به بــذل آمد                    بربط بزن  ای مـطرب  منـظومه  بفـضل آمد

حیـرت بنما رقصی آئینه فضل آمـد                   حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد

                             (( شادیت مبارک باد ای عاشق شیدائی ))

                         

                                                                                                          حاتم نوروزی


 
پنجشنبه 15 اسفند ماه سال 1387
غمزه

غزل

                                     ( فراق)

با غمزه شیرینت  هستی شکرین  گفتار

                                با عشوه دیرینت بردی دل من ای یار

تیری بزدی برمن ای   گلرخ روحانی

                               زد بال وپری روحم آمد سوی آن گلزار

در هرقدمت  هرآن جانم  بشود  قربان

                               درمیکده    مستان  مخمور شدم   بیمار

گویم  به  غریبانه   چشمان تو  پیمانه

                               از  باده  مستانه  پنهان     منما   زنهار

با ساغرمشگ آمیزمی را بقدح در ریز

                               تا سر کشم ان باده  در مصطبه   خمار

از عشق تو تبدارم  وز دوری تو زارم

                               از هجر تو بیمارم ای یوسف هر بازار

آورده سحر بویت در سیر چمن امروز

                               با شبنم  گل   هر آن  چشمم  بره  دیدار

بر خیز تو حیرت رو در میکده مستان

                               تا  هوش    بسر یابی  در  سلسله  پندار

                                                  حاتم نوروزی (حیرت)


   1      2      3    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 371


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
اینجانب حاتم نوروزی فرزند مهدی ساکن همدان نمی از یمی جدا گشتم با دست طبیعت با وجود تشنگیهایم تشنه گلی رانجات بخشم .

حیرت آمد در کلام آخرین        رس بفریلدم امیر المومنین
شناسنامه کامل من...